Mijn visioen

En de vrouw vluchtte naar de woestijn, waar zij een plaats heeft van godswege bereid om daar gespijzigd te worden, twaalfhonderd en zestig dagen (Apoc.12:6) Woorden uit een ver verleden, zo dikwijls gehoord, zo dikwijls gelezen als over een andere werkelijkheid Tot ik opeens zie hoe het heden, ondanks alle ellende en onmacht, uitgroeit tot deze apocalyptische realiteit
En het schijnt dat nu de optelsom van tijden uit de apocalyps voorbij is Dat, als wij vrouwen uit ons woestijnleven willen loskomen, wij, in creativiteit en met veel energie, onze eigen weg naar een persoonlijke godsbeleving zullen moeten vinden Na: 'een tijd en twee tijden en een halve tijd': (Apoc.12:14b) Wat mij betreft is het zover
© Tiny van Lieshout Tekst en afbeelding mogen overgenomen worden voor persoonlijk gebruik, maar vraag aub verlof voor publicatie in elke vorm

Vermeld a.u.b. dat dit document
ontleend is aan www.womenpriests.org!