Al vanaf het begin hebben vrouwen actief deelgenomen aan het ambt van de kerk. De precieze omvang en aard van dit ambt is niet makkelijk te achterhalen. Dit komt gedeeltelijk door de schaarsheid van historische bronnen en deels door de verscheidenheid van ambten en de verschillende namen die er voor gebruikt werden. Het lijkt erop dat de eerste twee eeuwen vooral de ‘weduwen’ het grootste deel van de vrouwelijke betrokkenheid in het apostolaat voor hun rekening namen. De opkomst en ondergang van het diakonaat van vrouwen is een complexe geschiedenis. Vanwege onze hoofddoelstelling zullen we ons hier richten op het onontkenbare feit dat de kerk vanaf de derde tot zeker de zevende eeuw, geldig gewijde en actieve vrouwelijke diakens heeft gehad.
Omdat het diakonaat deel uit maakt van de sacramentele heilige wijdingen is het logisch dat vrouwen die geldig tot diaken kunnen worden gewijd, ook geldig tot priester kunnen worden gewijd. Het Concilie van Trente formuleerde:
John Wijngaards
Lees:
|
|
Vermeld a.u.b. dat dit documentontleend is aan www.womenpriests.org!

