Co to wszystko znaczy – wskrócie?

Czy kobiety nie powinny być księżmi?
Kościół katolicki powinien kontynuować przystosowywanie się do zmieniających się czasów, aby nadal być proroczym. Czy nie jest niepokojące, że Kościół nadal utrzymuje zakaz dotyczący kobiet księży aż do dziś, podczas gdy większość narodów podejmuje wysiłek, aby wyeliminować nierówność i promować równouprawnienie płci na świecie. Czasy się zmieniają i Kościół też musi!		. Św. Teresa z Lisieux pragneła zostać księdzem
Odejście od uprzedzeń z przeszłości
Sto lat temu kobiety miały mało do powiedzenia w Kościele, jak i ogólnie w społeczeństwie. Kobiety nie mogły przyjmować komunii w czasie miesiączki, a po urodzeniu dziecka musiały być „oczyszczone” (= “dopuszczone do praktyk religijnych”) przed wejściem do budynku kościoła (). Kobietom surowo zabraniano dotykania “świętych przedmiotów” takich jak kielich, patena czy obrus przykrywający ołtarz (). Z całą pewnościa nie mogły rozdawać komunii świętej (). W kościele kobiety musiały przez cały czas przykryte głowy.(). Kobietom uniemożliwiano również: — wchodzenie do prezbiterium z wyjątkiem w celu posprzątania (); — czytanie Pisma Świętego z ambony (); — głoszenie kazań (); — śpiewanie w chórze kościelnym (); — służenie do mszy (); — pełne członkowstwo w bractwach i organizacjach osób świeckich (). Jednak najważniejszym ze wszystkich ograniczeniem było to: niedopuszczenie kobiet do otrzymywania święceń. Nie mogły być kapłanami.		Większość z restrykcji przeciwko kobietom (*) zostało obecnie zniesionym. Ale zakaz dotyczący kobiet księży nadal pozostaje w mocy.
Nowy świt . . .
W naszych czasach pojawiła się nowa świadomość praw człowieka: podstawowej równości mężczyzn i kobiet oraz potrzeby zapewnienia równych szans dla wszystkich. Z tego powodu również w Kościele katolickim zaczęło się zmieniać podejście do kobiet. Kobiety mogą obecnie być “czasowo wyznaczone” do bycia lektorami, ministrantami, kantorami, kaznodziejami, liderami nabożeństw modlitewnych, szafarzami chrztu i komunii świętej. A inne Kościoły chrześcijańskie zaczęły wyświęcanie kobiet na diakonów, księży i biskupów . . .		Jej Ekscelencja Chilton Knudsen, biskup Maine, należy do Kościoła episkopalnego w Stanach Zjednoczonych, który jest częścią Wspólnoty Anglikańskiej.
Kto sprzeciwia się wyświęcaniu kobiet?
Konserwatywni teolodzy, pod przywództwem Kongregacji Nauki Wiary w Rzymie i samego papieża, utrzymują, że o ile pozostałe zakazy nałożone na kobiety w przeszłości były rezultatem uprzedzeń społecznych, zakaz ordynacji kobiet na księży należy do niezmiennej doktryny katolickiej. „Sam Jezus Chrystus wyłączył kobiety z kapłaństwa i Kościół zawsze naśladował Jego przykład nigdy nie wyświęcając kobiet” – twierdzą.		Przeczytaj: streszczenie argumentów Rzymu.
To w sposób oczywisty powoduje poważne wyzwanie. Jeśli papież głosi szczególne nauczanie, czyż wszyscy katolicy nie są zobowiązani do przyjęcia jego przewodnictwa? Zwykle tak. Ale w wyjątkowych okolicznościach, kiedy wiemy, że papież popełnia błąd, jest naszym obowiązkiem jako lojalnych katolików poinformowanie o naszych zastrzeżeniach. Sam papież Benedykt XVI przyznaje: „Ponad papieżem jako wyrazicielem wiążącego stanowiska kościelnej władzy wciąż znajduje się własne sumienie, którego należy słuchać ponad wszystko, nawet wbrew wymogom władzy kościelnej, jeżeli to konieczne.”” Jeżeli papież i jego dostojnicy w Rzymie się mylą – a wraz z większością katolickich teologów wierzymy, że są w błedzie w odniesieniu do kobiet! — Kościołowi wyrządza się wielką szkodę poprzez wstrzymywanie kluczowego dla naszej epoki rozwoju duszpasterskiego.		Obowiązkiem świadomych katolików jest zabieranie głosu..
Nie tylko kwestia płci
Wielu osobom może się to wydawać jedynie kwestią “równości”, problemem “feministycznych”, ale tak nie jest. W każdym bądź razie nie na pierwszym miejscu. Dla nas katolików zawsze było kluczowe określenie prawdziwego sposobu myślenia Chrystusa i autentycznego znaczenia Tradycji. Odpowiedź na to, czy kobiety powinny być wyświęcane czy też nie, nie może być zadecydowana pod presją społeczną. Musi być podjęta poprzez uważną interpretację źródeł. * Czy sam Jezus naprawdę wykluczył kobiety? * Czemu kobiety nie były wyświęcane w przeszłości? * Czy istnieją ważne teologiczne argumenty za niedopuszczaniem kobiet do święceń? Takie są przyczyny, które powinny określać wynik debaty.		Niedopuszczanie kobiet do święceń zalicza się do dyskryminacji, jeżeli wyniki nie z woli Chrystusa, ale z własnego uprzedzenia Kościoła. . . . !
Czego chciał Jezus Chrystus?
Z Ewangelii jasno wynika, że dla Jezusa kobiety i mężczyźni byli sobie równi. Kobiety w nie mniejszym stopniu niż mężczyźni „wchodzą do Królestwa Bożego” poprzez chrzest, podczas gdy w Starym Testamencie jedynie mężczyźni byli obrzezani. Poprzez chrzest zarówno kobiety jak i mężczyźni mają udział w Jezusowym królestwie, Jezusowym prorokowaniu i w Jezusowym kapłaństwie. Znaczące jest to, że podczas Ostatniej Wieczerzy Jezus skierował swoje słowa „To czyńcie na Moją pamiątkę!” w tym samym stopniu do kobiet co do mężczyzn. Zatem upoważnił również kobiety do przewodniczenia Eucharystii.		Chrzest przyznaje otwarcie na wszystkie sakramenty: dla kobiet nie w mniejszym stopniu niż dla mężczyzn.
Dlaczego zatem Jezus wybrał tylko mężczyzn do grona swoich dwunastu apostołów? Prawdopodobnie ze względów praktycznych — podobnie jak wybrał tylko Żydów. Byłoby zatem całkowicie błednym wnioskowanie, że Jezus zatem określił normę dla wszystkich przyszłych epok. Jak w wielu innych przypadkach, Jezus pozostawił pracę nad „rozwojem” późniejszemu Kościołowi – w miarę pojawiających się potrzeb i możliwości.		Co by Jezus powiedział dzisiaj? Czy odrzuciłby kobiety?
Czy wspólnoty wczesnochrześcijańskie wykluczały kobiety z posług?
Niektóre stwierdzenia w pismach św. Pawła, takich jak te, że kobiety powinny nosić zasłony, być poddane swoim mężom i nie powinny przemawiać w kościele, nie powinny być interpretowane jako zakaz ich ordynacji. Nie wolno nam zapomniać, że Paweł uznaje Febę jako „diakonisę Kościoła w Kenchrach” (Rz 16,1). Tak, w pierwszych wiekach po Chrystusie, kobiety sprawowały odpowiedzialne funkcje w Kościele, w tym również diakonat. Dowody historyczne wskazują, że we wschodniej części Kościoła katolickiego kobiety służyły jako „diakonki” aż do dziewiątego wieku! Jako że stały się one diakonkami poprzez pełne sakramentalne wyświęcenie, identyczne z tym dotyczącym diakonów-mężczyzn, kobiety de facto otrzymywały święcenia kapłańskie, co wskazuje na to, że mogą one również otrzymać święcenia prezbiteratu.		Zapomniana historia „kobiet-diakonów” sama z siebie jest wystarczająca, żeby sfinalizować temat. „Tu spoczywa służebnica i dziewica Chrystusowa, diakonka[!], druga Feba [Rz 16,1}, która odeszła w pokoju 21go dnia marc . . . .” Zofia z Jerozolimy, IV wiek
Czy wspólnoty wczesnochrześcijańskie wyłączały kobiety z posług?
Podczas większej części historii Kościoła, potrójne uprzedzenie blokowało akceptację kobiet jako księży:
1. Kobiety były uważane za istoty niższe. Grecka filozofia uważała każdą kobietę za niekompletną osobę. „Związek pomiędzy mężczyzną a kobietą jest z natury taki, że mężczyzna jest wyższy, kobieta niższa, że mężczyzna rządzi, a kobieta jest rządzona.” (Arystoteles) Prawo rzymskie, które zostało przyjęte w Kościole, uniemożliwiało kobietom sprawowanie urzędów publicznych. W jaki sposób zatem kobiety mogły być otrzymać rolę przywódczą wynikającą z kapłaństwa?		Arystoteles, filozof, który w ogromnym stopniu wpłynął na sposób myślenia przywódców Kościoła.
2. Kobiety były uważane za znajdujące się w stanie kary za grzech. Utrzymywano, że kobiety są odpowiedzialne za pojawienie się grzechu pierworodnego oraz że są stałym źródłem pokusy. „Czyż nie wiesz, kobieto, że jesteś (każda z was) Ewą? Wyrok Boga na twoją płeć trwa w tej epoce, wina z konieczności musi również trwać.” „Ty jesteś bramą diabła! ty jesteś odpieczętowującą to(zakazane) drzewo! ty jesteś pierwszą, która złamała boże prawo! ty namówiłaś go (Adama), którego diabeł nie był wystarczająco godny, by go atakować! Ty tak łatwo zniszczyłaś obraz Boga, mężczyznę! Z powodu tego, na co zasłużyłaś – czyli śmierci – nawet Syn Boży musiał umrzeć!” (Tertulian) Jak tak przepełnione winą stworzenia mogłyby być kanałami Bożej łaski?		Tertulian (155 – 220 AD) Choć w wiekach późniejszych popadł w niełaskę, Tertulian był bardzo ceniony przez Ojców wczesnego Kościoła.
3. Kobiety były uważane za rytualnie nieczyste z powodu miesiączek. Reguły w diecezji Canterbury (690 AD) „Podczas trwania menstruacji kobiety nie powinny wchodzić do kościoła ani otrzymywać komunii, zarówno świeckie jaki i zakonnice. Jeżeli założą, że będą tak samo czynić, powinny pościć przez trzy tygodnie.” „W ten sam sposób kobiety powinny czynić pokutę, jeżeli wejdą do kościołą zanim ich krewjest oczyszczona po porodzie, czyli przez czterdzieści dni.” Jak można było kobiet pozwolić na zbezczeszczenie prezbiterium a w szczególności ołtarza?		Według Ojców Kościoła św. Augustyna z Hippony (powyżej) i św. Jeremiego, każdy stosunek seksualny jest skażony winą, a łono kobiety jest „po prostu odrażające”.
Warto zauważyć, że te uprzedzenia, choć pochodzenia kulturowego, stały się uprzedzeniami teologicznymi, uprzedzeniami w przyjętej doktrynie Kościoła. Te uprzedzenia były rzeczywistymi powodami wyłączenia kobiet z kapłaństwa, jak wynika to jasno z pism Ojców Kościołą, kanonów lokalnych synodó, prawa kościelnego i średniowiecznej teologii. Tak zwana “tradycja” niewyświęcania kobiet jest zatem udowodnioną tradycją nieprawdziwą. Jak prawidłowo stwierdził św. Cyprian: „Obyczaj bez prawdy nie jest niczym więcej niż tylko dawnym błędem!”		Te źródła powinny być badane szczegółowo! Ojcowie Kościoła Sobory i synody Teologia średniowieczna Prawo kościelne
Czy nie da się odnaleźć ordynacji kobiet w chrześcijańskiej tradycji?
Po pierwsze, jak już stwierdziliśmy wcześniej, kobiety były sakramentalnie ordynowane na diakonów. Zaś zgodnie z Soborem Trydenckim, istnieje tylko JEDEN sakrament święceń, który obejmuje diakonat. Zatem, jeżeli uważnie badamy historię Kościoła, odkrywamy “ukrytą” i “dynamiczną” Tradycję, która wskazywała na możliwość ordynacji kobiet. Oznacza to, że prawdziwi katolicy zawsze wiedzieli w głębi serca, że wyświęcanie kobiet nie jest wbrew zamysłom Chrystusa. Tak samo jak prawdziwi katolicy zawsze wiedzieli, że niewolnictwo jest wbrew woli Chrystusa, pomimo tego co urzędowy Kościół – papieże, teolodzy i prawo kościelne – nauczali jako doktrynę katolicką.		„Nawet stulecia mogą przeminąć bez formalnego wyrażenia prawdy, która przez cały czas była sekretnym życiem milionów wiernych.” Kardynał Newman (powyżej)
Ta ukryta tradycja ukazywała się chociażby w widzialnych funkcjach kapłańskich Maryi. “Można powiedzieć o Błogosławionej Dziewicy, że została namaszczona nie w sposób zewnętrzny, lecz wewnętrznie i zatem wyświęcona na duchowego, choć nie w sensie prawnym, kapłana.” “Pełna chwały Dziewica, namaszczona nie na sposób zewnętrzny, lecz wewnętrzny, została wyświęcona na kapłankę, nie według prawa, ale według Ducha” (Mombaer)
Czy istnieją teologiczne powody do wykluczenia kobiet ze święceń?
Rzymscy teolodzy argumentują, że skoro Chrystus był mężczyzną, może być reprezentowany podczas eucharystii jedynie przez kapłana-mężczyznę. Argument ten wywodzi się od teologów średniowiecznych, którzy uważali każdą kobietę za “niedoskonałego mężczyznę”. Nic dziwnego, że uważali oni, iż jedynie doskonały człowiek – kapłan-mężczyzna – może reprezentować Chrystusa. „Skoro nie jest możliwe, aby płeć żeńska symbolizowała dostojeństwo pewnego stopnia, jako że kobieta jest w stanie poddaństwa, wynika z tego, że nie może ona otrzymać sakramentu święceń.”. (św. Tomasz z Akwinu). Tenargument jest niedoskonały. Sprzeciwia się on katolickiemu nauczaniu. Kobiety również noszą obraz Chrystusa jako przybrane dzieci Boga. W sakramentach chrztu i małżeństwa kobiety w pełni reprezentują Boga. To, co reprezentuje ksiądz podczas eucharystii, to nie męska lub żeńska płeć Chrystusa, ale Jego ofiarna miłość.		Każda kobieta jest “wadliwym mężczyzną”, “narodzona z przypadku”, “wybrykiem natury”. Tomasz z Akwinu (powyżej)
Nieomylna doktryna?
Rzym dodał jeszcze do istniejącego zamieszania przez oświadczenie, że kwestia ta została ostatecznie zadecydowana w sposób “nieomylny” – nie przez papieża, ale przez tak zwane “zwykłe nauczanie powszechne”. Odnosi się to do kolektywnej władzy nauczycielskiej wszystkich biskupów świata. Rzym wydaje się uważać, że skoro biskupizasadniczo nie wyświęcają kobiet na księży – były wyjątki! – i skoro w zasadzie nie wypowiadają się na ten temat, zatem wyrazili jednomyślną zgodę.		Kolegium biskupów w całości niekiedy wykonuje nieomylną władzę nauczycielską.

Jest jednak oczywiste, że warunki takowej nieomylności nie zostały wypełnione. Sobory zdefiniowały ścisłe granice nieomylności. Istnieje pięć warunków: Biskupi muszą słuchać Słowa Bożego. oraz “sensum fidelium” (czyli tego, o czym przekonani katolicy wiedzą w głębi serca, że jest słuszne) Biskupi muszą wykonywać swoją władzę jako jedno ciało. Biskupi muszą mieć swobodę wyrażania swoich przemyślanych opinii. Biskupi muszą chcieć nałożyć doktrynę jako definitywnie utrzymywaną. Żaden z tych warunków nie został spełniony. Papieże w przeszłości wygłaszali podobne błędne stwierdzenia. „ Toteż oznajmiamy, twierdzimy, określamy i ogłaszamy, że posłuszeństwo Biskupowi Rzymskiemu jest konieczne dla osiągnięcia zbawienia.” Papież Bonifacy VIII (1302) Biskupo Raymonds Lucker wymienia 65 doktryn, które były niegdyś nauczanie jako niepodważalne prawdy, a które obecnie zostały uchylone przez Kościół		Papież Pius IX, zezwalając na niewolnictwo, potępił wolność sumienia, wolność słowa, wolność wyznania i zbawienie poza Kościołam. Sobór Watykański II udowodnił, że mylił się on we wszystkich tych doktrynach.

Gdzie to nas sytuuje?

Obecne napięcie w Kościele związane z ordynacją kobiet nie powinno nas zbytnio martwić. Konflikty i kryzysy poprzedzają wzrost. Kościół urzędowy oprzytomnieje, jak uczynił to w wielu innych kwestiach. Ale dopóki problem nie jest rozwiązany, jako odpowiedzialnym katolikom nie wolno nam wymigiwać się od naszego obowiązku. Będziemy musieli wypowiadać się – dopóki pełne zamierzenie Chrystusa nie zostanie zrealizowane w wyświęcaniu kobiet w Kościele Katolickim!

Kliknij tu, aby przejść do argumentów!